జగమునేలిన భారతం నాడు
శక్తుండి ముడిచిన పువ్వు నేడు !
అవని సరస్సులో మెరిసే తామరం
అడ్డు తగిలే గుర్రపు డెక్కలను వంచి
జల తళుకుల ఉయ్యాలలో
ఊగుతున్న సౌందర్యం !
చుట్టున్న పాదులు ఎంత బిగ పట్టినా
చేతులెత్తి కిరణాలను ఓడిసిబట్టును
నేనున్నాంటూ ఉనికిని చాటును !
విచ్చుకొని మెరిసిపోవు
ఆకసమే మురువగా
సాగాలి ముందుకు
రావాలి ఎత్తుకు
జగాన చంద్రుని అందుకొను ఇంతలో
తెగువను చూపును అందరితో పోటిగా !
నిత్య యవ్వన కాంతుల భారత పద్మం !
సత్య ధర్మముల జాడకు మూలం !
కృష్ణ మణి
No comments:
Post a Comment