____________________కృష్ణ మణి
గోడకు ఉరేసుకోన్న జ్ఞాపకాలు
దుమ్ముతో నిండి ఇప్పటి స్తితిని ఎక్కిరిస్తుంటే
చిట్టి అలను తన్నే పెద్ద అల బరువుతో ఒడ్డును
అద్దుకొన్నట్లు
నవ్వుకొంది మనసు !
జ్ఞాపకం చేసుకున్న ఒడ్డు మీద పరకలను
చెప్పు తెగిన బడి అడుగులు
చెప్పలేని ఆకలికి దాహంతో సర్దుకొని
దోస్తుల ముందు బడాయి మాటల బీరాలు !
వొరం బురదై అడుగు పడవలా జారితే
వేసుకొన్న తెల్ల చొక్కా భూమిని ముద్దాడగ
అమ్మ గుర్తొచ్చి కళ్ళలో వాగు జారిన క్షణం !
ఇసుక తిన్నలు నింపుకొన్న పక్క విధి వాకిలి
వెన్నల చలువలో ముగియని ముచ్చట్లు
తినే సమయాన అమ్మ పిలుపులు నాన్న అరుపులు !
ఎంతకీ వోడువని నాయనమ్మ సుద్దులు
నడూర్ల ముసలి యువకుల సరసపు విసుర్లు
తెలుపు అంటిన మెరిసే కన్నుల పచ్చని మనసుల నవ్వుల తోటలు !
దులిపే కొద్ది మదిలో మెదిలే జ్ఞాపకాల పువ్వులు
మెరుపుల్లాంటి స్మృతులు నింగి నుండి నీటి
చుక్కలవలె
పారెను కన్నుల లోతులో ఉద్వేగపు సెలయేరులు !
కృష్ణ మణి I 22-01-2015
No comments:
Post a Comment