_________________________కృష్ణ మణి
తోడుతున్నాను
ఏమిటో తెలియదు కాని ఎందుకో మనసు రగులుతుంది
ఆవేశం రగిలి వెతికాను
చిరిగిన చీరతో అవమానం అంచున కన్ను మూసిన అతివ శవం
భరింప వశం కానటువంటి దుర్గంధం నన్ను ఎక్కిరించింది
!
పరుగుపెట్టి
మరో చోట తోడి చూస్తే
ముక్కలైన చిన్నారి
పక్కన పసుపు కుంకుమలతో నిమ్మకాయలు
జీవితాన్ని పొందుటకు జీవితాన్ని ముగించే వికృత
క్రీడలో పైశాచిక ఆరాటం
మానవత్వానికి
మాతృత్వానికి దూరమైనా దౌర్భాగ్యపు దురాశ !
అసహనంగా
ఇంకో చోట ప్రయత్నించాను ఎందుకో తెలియక
మాంసం వీడిన బొక్కలతో
చీకిన బట్టల్లో
తుప్పుబట్టిన కత్తి నవ్వినట్లనిపించింది
ఒకరిని వొంచ తానోరిగినట్లు
వోళ్లు చూసుకొని విర్రవీగి చివర
అడ్రస్సు లేని అడుగున కుల్లవలసిన దుస్తితి !
ఇక లాభం లేదని
నేను వెతకాల్సింది వదిలి
తోడిన చోటే
నాటాల్సిన మొక్కలెన్నో ఉన్నవని
సమాధి పక్కన గులాబీలు పూయించాలని తపన పెరిగింది
మనషి ఎదిగే కొద్ది అహంకారాన్ని
తోడుకొని తొందరపడి జారుతున్నాడు !
కృష్ణ మణి
No comments:
Post a Comment