వికృతి

******

ప్రకృతి మోడువారిన క్షణాన నా కంట కారేది నీరేనని మురిసిన మనసు

ఆ చుక్కలని పట్టి ఒక మొక్కకన్న నింపలేనా కడుపునని

రగిలిన గుండె

ఎండిన చర్మం

పగిలిన కాళ్ళు

ఆరిన చమట

రాలిన ఉప్పు !

ఇలా మానవులు హహాకారాలు చేసి

కార్చిన నీళ్ళను బిందెలో నింపి ప్రకృతి పాదాలను తడపినా

కరుణించని తల్లి

కసాయి సూరీడు !

ఎడారి నడకన ఎండమావుల పలకరింపులు

క్షణానికైనా మదిలో సంబురం !

బొగ్గుల కొలిమిలో బతుకు నడవక

బూడిదలో దాగిన ఆశ !

చేసిన పాపము చెడని పదార్దం

చినుకు జారక ముందే మదిని తెరచి దాచుము విత్తు

కొనజేరిన జీవనాడికి పచ్చని పందిరి అల్లుము మొద్దు !

కృష్ణ మణి I 27-04-2014