నా ఏడుపు

____________________________కృష్ణ మణి

ఆకాశం అట్లనే ఉంది మొన్న జూసినట్లు

చుక్కలు మెరుస్తునే ఉన్నయి

తెప్పలు తిరుగుతునే ఉన్నయి

కాని పచ్చని పంట పొలాల నా ఊరు

ఇప్పుడు పట్నమై ఏడుస్తుంది !

నాగరికత నా చెట్లను మింగింది

నా నేలను మింగింది

నా గాలిని గలీజ్జేసింది

కంపనీల మన్నువడ నీళ్ళను మింగి ఇషమిడుస్తుంది

రుపాయిబెట్టి నీళ్ళు తాగితే పానమంత కలకల !

అడుగున గుంత కొట్టి ఆకాశానికి మెట్లుగట్టినట్లుంది

ఆకరికి పక్షుల జాగలనుగిట్ల కబ్జా చేసిన్రు

ఇప్పుడు నా ఊరిల అడుగు పెడ్తలేను

మీద పర్శిన సిమెంటు రోడ్డు మీదే

మిషీను ఉందని సంకలుగొడుతున్రు

కరెంటు కనుమరుగైతెగాని కండ్లు తెర్వరీ పిచ్చికాకులు !

బర్లను తోలుకుదిరిగిన రోజులకేమాఎనో

మ్యాకలు గొర్లు గోడ దుంకి ఏండ్లు గడుస్తున్నయి

సుద్దమంటే జూపార్క్ పోవలెనేమో

భూములకు రెక్కలొచ్చి జీవుల డొక్కలు దేలినయి

ఇప్పుడు కప్పలు కూడా కండ్లవడ్తలేవు

ఎడ్లబండి కనిపిస్తే వింతగ సూస్తున్రు మా పిల్లలు !

నీళ్ళు లేక బోర్ల పోక్కలెండేకాడికొచ్చింది లోకం

ఆప్పట్ల ఏడ సూడు బొందలల్ల అద్దం ఉంటుండే

వాగోస్తే పర్కపిల్లల ఏట ఉంటుండే

సలోస్తే చిత్తలకాయల కాల్చుడు ఉంటుండే

ఎండొస్తే తాటిముంజల ఆకలున్టుండే !

నడూర్ల కూసోని మంచి చెడ్డ మాట్లాడుతుండే

ఇప్పుడు ఎవడన్న కూసుంటే ఎక్కిరిస్తున్నరు

కాముని కాల్చేకాడ కరువైన జనాలు

గణేశులకాడ భజనలు చేసి శానోద్దులైతుంది

పాడుదమంటే పక్క పాడేటోడు గతిలేడు !

గతిలేని గావరాలా మరి బలిషిన బలుపా

ఊర్ల మనషుల్ని కల్వాలంటే బోనాలకో లేక బతుకమ్మకో

అదిగూడ ఇంకెన్ని రోజులో సూడాలే !

 

కృష్ణ మణి I     06-06-2014