కౌగిలి

కౌగిలి

____________కృష్ణ మణి

ఒకప్పుడు నిన్ను చేరుటకు

ఇంతలా కష్టపడలేదు

నీ కౌగిలి ఎంత మధురమో వివరించజాలను !

సాయంకాలం

కొండపైన ఎవరూ చూడకుండ

జీవం గూడుకు చేరే అల్లరిని ఆస్వాదిస్తూ

నీతో గడిపిన కాలం మరువలేను !

నీకై ఎదురుచూసే పని ఉండేది కాదు అప్పట్లో

నీవు నా వెంట పడినట్లనిపించేది తెలుసా

నిన్ను వదిలించుకోవాలని పరుగులు పెట్టేవాన్ని

ఇప్పుడు నా మీద అలకబూని అంతలా ఎడిపిస్తావెందుకు  ...కోపమా !

నిజమే

నీతోనే కదా నా ఊహలు ఊసులు చెప్పుకొనేది

నా బాదలూ....నవ్వులు

మూడో మనిషికి చెప్పలేని

గిలిగింతలూ..... కోపతాపాలు అన్ని నీతోనే

నీ ఒడిలోనే కదా !

నా ఆలోచనలకి సాక్షివి

నీ విలువ తెలిసి

నీకై ప్రతి క్షణం ప్రతి రోజు

కొంత సేపైనా నీ కౌగిలిలో సేద తీరాలని ఆరాటం

దొంగచాటుగానైన !

కాని నా చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం

నీ దరికి రానివ్వడం లేదు

అయినా బాత్రూంలో నీతో నేను కులికినప్పుడు

ఇంకెంత సేపని డోర్ మోది

మనల్ని సిగ్గుపడేలా చేస్తారు

గుర్తొచ్చి నవ్వొస్తుంది !

సరే ఉంటాను

ఎవరో మన కలయికని భంగపరుస్తున్నారు

మళ్ళీ నీకోసం ఎదురుచుస్తా .....

బై బై….‘’ ఏకాంతం ‘’ !

కృష్ణ మణి