ఆర్తనాదం
________________కృష్ణ మణి
అయ్యో రామయ్య
ఈ ఘోరం వింటివా ?
ఈ ఘోరం కంటివా ?
ఆ మొగ్గల నవ్వుల హరివిల్లులు
మనసున రత్నాలై మెరిసేటివి
ఆ ఆమాయకత్వపు పసిడి చూపులు
లోకాన్ని తన పాదాల చెంత చేర్చేటివి !
అలసిన తనవున ఇల్లు చేరిన తండ్రికి
తమ అల్లరి మాటలతో ఆప్యాయతను కురిపించి
మొహాన నవ్వులు పూయించి హిమశిఖరం ఎక్కిస్తారు !
అలుపెరుగని అమ్మను కొంగుపట్టి ఆట పట్టిస్తూ
ఎవరమ్మ నీకన్నా మాకు అండ అనే భావనతో
పదే పదే అమ్మ స్పర్శకై పరితపిస్తారు ఆ బోసి
నవ్వులు !
అమ్మ నాన్నే లోకం
అమ్మ ఏడిస్తే వాళ్ళు ఏడుస్తారు
నాన్న మందలించిన కాసేపటికే
నాన్న ఒళ్లో చేరే కపటంలేని కుసుమాలు
వారికి వీరే తోడూ నీడ !
అలాంటి పిల్లల తండ్రి మెదడున
ఒంటికి కరెంటు వైర్లు చుట్టే పాపం
పుట్టించావురా అసురుడా ......
ఆ క్షణాన ఆ పిల్లలు ఎలా విలవిలలాడారో పాపం ......
ఆ కసాయికి స్విచ్ వేసేప్పుడైన తెలియదా నా
రక్తాన్ని కాలుస్తున్నానని ....!
ఆర్తనాదాలు మిన్నంటిన వినిపించుకొనే నాదుడు
కరువాయే
ఒకరినొకరు చూసుకొంటూ ఏమవుతుందో అర్ధం కాకుండానే
ఒంటికి అంటిన వేడిలో ఆ మూడు పువ్వులు నల్లబడ్డాయి
!
గుండెపగిలిన ఊరు
అయినా పశ్చాతాపం ఎరుగని చూపు !
కృష్ణ మణి
No comments:
Post a Comment