___________కృష్ణ మణి
దుఃఖం నీది
మల మల మసిలే లావాలో బతక నేర్చిన కలువల పై మచ్చలు
తప్పని తిప్పల ఆకలి అరుపులు !
నువ్వు నిలిచే ప్రతి చోట నీ ఎత్తులను
నడక అందాలను కత్తుల చూపులతో
నీ యదకు కుచ్చుకొనే శూలాలు ఎన్నో !
నీ అందం కరిగే క్షణం నుండి నిన్ను వదిలిన ప్రేమ
అది ప్రేమ కాదు కేవలం భౌతికాకర్షణ
నీవు వోని కట్టిన క్షణం నుండి బోని చెయ్యాలనే
పిచ్చి కుక్కలెన్నో !
కట్టుకున్న వాడు కూడా నీ మనసుపై కాక నీ
సంపద(సంపాదన)పై కన్ను
సర్వం తానని స్వర్గం అనుకుంటే నరకమని మున్నాలకే
తెలిసింది
పచ్చిగా తిట్టినా గాని సిగ్గు పడని బురద జల్లలు !
లే ఇక లే
ఆగని గుండె మంటలారక ముందే
ఎత్తు కాళికాంబ వీర ఖడ్గం
నరుకు కసి తీర
ఆశల పల్లకిని విరిచిన ఆ దున్నపోతు అహాన్ని !
కన్నతల్లులు తల దించుకొనిరి కసాయిలను కన్నందుకు
అది కూడ ఆడగోసనే కదా పాపం !
కృష్ణ మణి
No comments:
Post a Comment