గురువు
_____________కృష్ణ
మణి
విశాల వనంలో ద్వని
ప్రతిద్వనై
చుట్టూ ధైర్యమనే
కవచాన్ని కరుణించింది తల్లి ఒంటరిని కానని !
కొండల గుట్టల
అంచున నిలబడే మేకల గిట్టలు
కష్టాల దారిని దాటడానికి
స్పూర్తినిచ్చాయి !
నిలకడ లేని అలలపై
తేలిన తుంగ
ఆటుపోటులకు
తలెత్తి ఎదుర్కోమని చెప్పింది !
పచ్చగ పెరిగే
చెట్టు
కాలం తిరిగి మోడువారినప్పుడు
అన్నింటినీ ఓర్చుకొనే నేర్పుండాలనన్నది !
ఏటికి ఎదురీది
చెరువు చేరే
పిల్ల కాలువల
వెంట పరక పిల్లలు
చేరాల్సిన గమ్యంపై
గురిని పెంచాయి !
నిశబ్దాన్ని
నింపుకున్న రాళ్ళు రప్పలు
దేనికీ బెదరొద్దని
నవ్వుతున్నాయి !
అవును ప్రకృతి
గురువై తోడుంది
నేను మాత్రం గురువును
చంపుతూ ఒంటరిగా పరుగేడుతున్నాను !
కృష్ణ మణి
No comments:
Post a Comment