మా ప్రయాణం
____________కృష్ణ మణి
నేనెగిరితి ఆకాశానికి ఆవిరినై
సుందరమైన భూమిని చూసి
ముద్దాడాలనికొంటిని
నాతోటి
వారలతో కూడి !
ఏమి
చేతుమూ
ఎలా
వత్తుము
తిరిగి
భూమిని చేరుటకు !
ఎప్పుడా
ఇంకెప్పుడాని
ఎదురు చూపులు !
అదిగో అక్కడెక్కడో
గాలి
మమ్ములను
సంఘటితం
అవమని ఆదేశాలు ఇచ్చినది
నేను ముందుగ
నేను
ముందుగ అంటూ పోటి పరుగున పోగైతిమి !
మా
ఆవేశానికి
తెల్ల
తెప్పలం కాస్త
నల్లగా
మారి గర్జించితిమి
తలుపు
తెరిచి పరుగెత్తుటకు నిశ్చయించితిమి !
ఒక క్షణం మరో క్షణం
ఇలా
భుప్రాణులకు హెచ్చరికలు పంపితిమి
మీతో యుద్ధం చేస్తామని
ఓడితే
మీకు సహకరిస్తామని ,
గెలిస్తే మేమ్ములని నాశనం చేస్తామని
మాకు గెలుపుకన్నా
ఓటమే
ముఖ్యం
యుద్ధం మొదలయ్యింది
ఆవేశంగా
దూకితిమి
ప్రేమగా
భూమిని చేరేకొద్ది
మా
తన్మయత్వం చెప్పజాలనిది
ఒక్కొక్కరం విడి పడి
భూమిని
కౌగిలించుకొని ముద్దాడి
కొందరం భూమిలోకి చేరాము
మరికొందరం
కొండలను
చెట్లను తాకుతూ
జలపాతాలుగా
సాగితిమి
కొన్ని
జీవాలను మాతో రమ్మని లాగితిమి !
అలా
అలా ఒంకలు తిరిగి
కాలువగా
పారి
భూఓంపుసోమ్పులను
మెత్తగా రుద్దుతూ
చెరువులో
దున్కితిమి
పొట్టనింపి
అలుగు దాటి
పొలాలను ముంచి
పాయగా
మారి చేరితిమి ఒక వాగులోకి !
అదికాస్తా ముందుకు వెళ్లి నదిగా సాగింది ,
ఒంపు మిట్టలను సరి చేస్తూ
పడుతూ
లేస్తూ
సాగర సంగమానికి స్వాగతం పలుకుతూ
లే లేత భానుడి కిరణాల వేడిని తగుల్తూ
అనంతకోటి బిందువులలో
నేనొక
బిందువుగా ఉండి పోతిని !
మల్లి సమరానికి సిద్దమని
ఎదురుచూస్తూ
సూర్యనరాయనుడికి మొక్కుతూ
మళ్ళీ
భూసౌందర్యాన్ని చూసి తాకే అదృష్టాన్ని ప్రసాదించమని వేడుకొంటున్నాను
కృష్ణ మణి
No comments:
Post a Comment