మదార్ జాన్ మామ

మదార్ జాన్ మామ
________________కృష్ణ మణి

సైకిలు క్యారీల్ మీద కూర గంపను చూసి
ఇంటికి పరిగెత్తి అమ్మతో అనేది
అమ్మ అమ్మ మదార్ జాన్ మామ వచ్చిండని

వెలుగుతున్న మొహాలను ఆర్పలేక
నాయిన వొచ్చినంక
పొద్దుమీకంగ గుడ్లు తెప్పించుకుందామని
సముదాయించింది

ఎదో ఒకటిలే అనుకొని సర్దుకొని
ఆటలో అడుగుపెట్టాము
అంతలోనే మా వీధిలోకి వచ్చాడు మదార్ జాన్ మామ
ఏ ... కూరే....య్  అంటూ
మళ్ళీ విచ్చుకున్న మొహాలు మావి
గంపకు ముసిరిన ఈగలకు తోడై
వాలుతున్న ఈగలకు పోటిగా మా కన్నులు

వ్యాపారం జరగక దిగాలుగా మామ
ఇంటి బయటకు వచ్చిన అమ్మతో
కొన్ని నీళ్ళియ్యి షెల్లే సరం ఎండుకపోతుందనే పలకరింపు
తోబుట్టు తనాన్ని జ్ఞాపకం చేసింది అమ్మకి
నీళ్ళు తాగిన మామ
సల్లగుండు షెల్లే
ఏడికివాయే మా బావ కానొస్తలేడు
కొలువుకు పోయిండన్నా
మా కడుపు నిండాలంటే
ఆయన భుజం తడవాలే కదా
అవును షెల్లే అంతే కదా అంటూ
తన వ్యాపారం వంక విస్సహాయ చూపులు వేళ్ళాడాయి

పలకరింపులు బాగానే ఉన్నా
మేక మాంసం ఎప్పుడు కొంటదో మా అమ్మ అన్నట్లు
మా మొహం గంపలో మునుగి
ఆవురు ఆవురు మంటు నాలుక పెదవులను తడుపుతుంది

అర్దం చేసుకున్న అమ్మ
ఎట్లిస్తున్నవన్నా కూర
ఇయ్యాల్లదే కదా అనే మాట
కొనుగోలు దారుని సహజ సందేహంలా ప్రశ్నిస్తుంది

అవును షెల్లే
కిల యాబై రుపాల్
మ్యాకపోతు కూర మంచిగుంది

పైసల్ లేవన్నా అయిదు రుపాలే ఉన్నయి
వెంటనే తడుముకోకుండా
పైసల్ ఎక్కడ వోతయి షెల్లే మీతాన
తీసుకో ఎంత గావలెనో
అనగానే మా సంతోషం
మా అమ్మ చిన్న నవ్వులో మెరిసింది

అద్దకిల ఇయ్యన్నా
అగరో సరిపోతాది కిల తీసుకో షెల్లే
సాలన్న అల నాయిన లేడు ధైర్యం జెయ్యనీకే
మల్లొచ్చినప్పుడు తీసుకుంటా అని సంచి తీసి
పైసల్ లెక్కబెట్టి ఇచ్చింది

మామ కండ్లకి ఆనందం
మొదటి బోని జరిగిందని

కూర తూకం వేసి
అర్ద కిలోకి పావు కిలో సంతోషంగా
ముక్కలు చేసి
గిన్నెల వేసి
మా చెంపలు గిల్లి
వస్తా షెల్లే అంటూ కదిలాడు మదార్ జాన్ మామ
రాత్రి అమ్మ వంట అద్భుతమని
నాన్నతో పాటు లొట్టలేసుకుంటూ తిన్నాము కడుపార

మామ ఇక లేడని తెలిసి
కంట నీరు జారకున్నా
మనసు చెరువై
జ్ఙాపకాల తుట్టెను కుదిపింది విచారంగా

కృష్ణ మణి